
Projekt skupia się na ciele, bliskości oraz dotyku. Zawiera w sobie ludzką potrzebę cielesnego kontaktu oraz jest swoistym substytutem ciała drugiej osoby. Rozważania na temat bliskości i potrzeby dotyku dość mocno zaistniały w ostatnich czasach w kontekście pandemii oraz rosnącego problemu samotności społecznej. Praca jednak ujęta jest w osobistym aspekcie, przedstawiając moją rodzinę. Jednakże nie ogranicza się ona wyłącznie do pokrewieństwa czy powinowactwa. Familię definiuję jako osoby bliskie, czułe i wyrozumiałe. Wykorzystanie poduszek odnosi się do ich uniwersalności oraz powszechności – każdy doświadczył kontaktu z nimi tak samo jak kontaktu z drugim człowiekiem.




